“Hiçbir şey iki kişinin arasında kalmıyor işte, kartopu oynayalım diyorum, aklıma Nuh geliyor, gel bir günlüğüne motokurye olalım diyorum, aklımda Ata, bir bebek olsak yeniden dünyaya gelsek diyorum Sıla, kış tatiline çıkalım bir sıcak şömine başında toplanalım diyorum Kartalkaya, fikrimin kancasını nereye atsam orada bir keder yumağı, tuttuğum takım yıllardır şampiyon olamıyor, yere düşürdüğü aylık yardım kolisinden asfalta saçılan makarnaları topluyor bir emekli, sevdiğim yazar yıllardır kitap yazmıyor, sevdiğim şarkıcı yasaklı ve televizyona çıkamıyor, bütün bunlar olurken birisi beni sürekli en büyük, en kral, en şampiyon, en muhteşem, en kıskanılan, en görkemli olduğuma inandırmaya çalışıyor, bende bunu yutacak göz var mı?