Funda

Funda
@___funda
Ruhumuz, başkalarının arzularıyla düşüncelerine bağlanmış ve boyun eğmiş olarak, almış olduğu eğitimin otoritesi altında ona hizmet eder ve onun tutsağı olur. Artık kendimize özgü bir gidişimiz yoksa, yularımızdan çevrilmeye de o denli alıştırılmış oluruz; gücümüz ve özgürlüğümüz sönmüştür.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Başkalarına o kadar çok dayanıyoruz ki, kendi öz güçlerimizi yok olmaya bırakıyoruz.
Bir zamanlar, güçlü etkisiyle kendini bize kabul ettiren alışılmış uygulamalardan birini, genelde yapıldığı gibi kurallar ve örnekler aracılığıyla kurgulayarak değil de kaynaklarına kadar araştırmaya girerek değerlendirdiğimde, bunun temelinin pek sağlam olmadığını, bu uygulamayı, başka kanunları uygulatmayı ve güçlendirmeyi amaç edinmiş olan benim bile terk etmem gerektiğini düşündüm.
İrademiz hep bizim isteğimizi mi istiyor. Ondan istemeyi men ettiğimiz şeyi, açıkça aleyhimize olduğu görüldüğü halde sıkça istemez mi? Aklımızın çıkardığı sonuçlara yönelmeye razı olur mu?
Eğer yaşamı tüketmesini bilemediysediniz, o da size yararsız olduysa, yaşamı kaybetmiş olmanın sizce ne önemi var, yine onu istemek neye yarar?