Büyük kederleri unutturacak büyük mutluluklar bulmak , derin ve keskin acılar yaşamakta olan insanlar için neredeyse imkânsızdır ; taşınması zor bir azabın altında ezilen insanlar , bazen büyük bir mutluluk ihtimali kapılarını çalsa da o kapıyı açacak gücü ve cesareti kendilerinde bulamazlar , hatta sessizce durup kapılarını çalan bu beklenmedik yolcu gitsin diye beklerler ; kederli insanları yeniden hayata döndürüp yüzlerini gülümsetecek tılsım küçük , ani ve kısa sevinçlerde gizlidir …
Ayrılık hikâyelerinden önce, ben de herkes gibi , kavuşamayanların hikâyesini okudum , birçok arkadaşım gibi dokunmanın hazzını kendim keşfettim ama dokunamamanın korkunç hazzını da bu kitaptan öğrendim .
Yaralı olan ruhunu tedavi edebilmek için sıcak bir ilginin ne kadar önemli olduğunu , bir hastane odasında,başka odalarda yatan hastaların iniltilerini , hemşirelerin fısıltılarını dinleyip koridorları silen hademenin su dolu kovaya boşalttığı lizölün kokusunu koklayarak , sağlıklı günlerinde anlayamayacağı kadar iyi anlamıştı .