lorin
@___lorin
Dum vivimus vivamus
Kendinin Ücrası
242 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
bana o kadar çok benziyordu ki
İnsan bazen en büyük savaşı dışarıdaki dünyayla değil, kendi içinde verir aşk yalnızca bir duygu gibi durmuyor insanın aklını, hakikat algısını ve hatta kendine bakışını değiştiren büyük bir kırılma gibi ilerliyor duygusal yoğunluk arttıkça insanın gerçekle arasındaki mesafe de büyüyor. Çünkü bazı hisler mantığın sesini susturuyor. İnsan sevdiğinde yalnızca birini sevmiyor, aynı zamanda kendi içindeki eksik parçayı tamamlamaya çalışıyor
toplum ise her zaman bir tanım koymaya çalışıyor. Kimin haklı, kimin suçlu, kimin doğru olduğuna karar veriyor ama insanın içinde yaşadığı fırtınayı hiçbir düzen tam olarak anlayamıyor bir yanda toplumun bekası, kurallar, sorumluluklar diğer yanda insanın kalbine söz geçirememesi… Kitapta en çok etkileyen şeylerden biri buydu: İnsan bazen doğru olduğunu bildiği şeyle, hissettiği şey arasında sıkışıp kalıyor. Ve çoğu zaman aşk, insanı kendisine bile yabancılaştırabiliyor.
Aşk neydi?
-Belki de insanın kendi yarasını başka bir insanda görmesiydi.
Sevgi neydi?
-Gitse bile içten silinemeyen bir iz bırakmasıydı.
Hakikat neydi?
Herkesin başka türlü anlattığı ama insanın gece yalnız kaldığında kalbinde duyduğu o sessiz gerçekti.
kitap boyunca ölüm duygusu da hep aşkın yanında yürüyordu sanki. Çünkü bazı sevgiler insana yaşamayı değil, eksilmeyi öğretiyor. İnsan sevdiği kişiyi kaybetmese bile, sevmenin ağırlığı altında eski halini kaybediyor. Ve geriye yalnızca içte taşınan bir iz kalıyor. Belki de en güzel şeyler bu yüzden acıyla hatırlanıyor; çünkü insan ruhunda en derin yere acıyla karışan duygular yerleşiyor.
Reklam
" Sevinç cesaretten daha iyidir.O , bildiğimiz en büyük güçtür ve cesareti kapsar çünkü cesaret sevincin bir parçasıdır. Sevincin olduğu yerde korkuya yer yoktur . Bu sevinci korumaya çalış Gılgameş ve onu sana yakın olanlarla paylaş . Gözlerindeki kırmızı aslanın gülüşünü koru..."
...
Gılgameş , derin bir nefes aldı . Havanın tadı o kadar sıcaktı ki ölümü andırıyordu fakat yine de Ümit vadediciydi . Bahsedilen cennet burası mıydı? Yani bu sonsuz kum cennet miydi yoksa Fırat Nehri' nin kıyısındaki verimli topraklardan daha harikulade olan büyük bahçe , daha da mı uzaktaydı ? Ya da ufuk çizgisine kadar uzanan sarı-kahverengi kumulların ve çukurların ötesinde miydi? Belki de bu yaşananlar bir yarıştı fakat oldukça yalnız bir yarış : Gılgameş tek başına tüm dünyaya karşı ... Bir anda tarif edilmez bir sevinç gösterisi oluştu . İnsanlar coşkuyla bağırıyor , sesleri kısılana kadar çığlık atıyor ve birbirlerinin kollarına atılıyordu .
Kürt edebiyatının şaheserlerinden biri olan Zembîlfıroş efsanesinin farklı farklı versiyonlarını biliyordum kitaplaştırılmış hâlini ilk defa okudum beni benden aldı diyebilirim çok etkileyiciydi kitabı bitirdikten hemen sonra Karapetê Xaçodan Zembilfıroşu dinledim sizler içinde linki bırakıyorum mutlaka dinleyin sevgili okurlar
youtu.be/VejPhmS5JOk?fea...
Aynı yaşam ağrıları çekerken kendisini okumam bir film misali... Bazı günler vardır nedensizce huzursuz olursunuz hiçbir şey zevk vermez yalnızca konuşacak biri olsun istersiniz işte o edebiyatımızın nostaljik , gamlı prensesi kulağınıza fısıldar insan olmanın ne olduğunu , insan doğasının neye ihtiyaç duyduğunu , psikolojik buhranlara neden olan tepkileri ve bunun doğurduğu sonuçları samimi bir yapısıyla anlatır hissettirir. Betimlemeler müthiş duygu aktarımı çok güçlü herkesin kendinden bir parça bulabileceği gerek aile sorunları , gerek aşk hikâyeleri, gerek eğitim durumu , gerek cinsellik vs. hayatın her alanına değinmiş kaleminin sivriliğini şiddetle tavsiye ediyorum . Kitapla kalın 
Çocukluğun Soğuk Geceleri 
Tezer Özlü
Çocukluğun Soğuk Geceleri Tezer Özlü
Kitap 4 bölümden oluşuyor ilk iki bölümü Ömer Hayyam ve onun yaşadığı dönem ( Hayyam , Nizamülmük ve Hasan ın arkadaşlığı vs. ) üç ve dördüncü bölüm ise Ömer adını alan bir
Amerikalı' nın Ömer Hayyam'ın eseri olan Rubaileri bulma arayışı anlatılmış ilk iki bölümü oldukça akıcıydı son bölümler ise gereğinden fazla uzatılmış gibi geldi yer yer sıkıldım :( genel itibari ile güzel büyüleyici ve bilgilendiriciydi . Ömer Hayyam' ın hayat felsefesine hayran kaldığımı söylemeden geçemeyeceğim.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim
Reklam