- Şeref! diye seslendi.
Cevap yoktu. Hiç ölüler konuşur muydu ki cevap bekliyordu? Bu gece onunla konuşmaya her zamandan daha çok ihtiyacı olduğu için yeniden seslendi:
- Şeref!
Henüz içinde hiçbir kötülük, ikiyüzlülük bulunmayan bu çocuğun da zamanla insanlık çirkefine bulaşacağını düşününce yüreğine acı çökerek ufuklara bakıyordu.