Birini seviyorsan gerçekten severdin, verecek başka hiçbir şeyin yoksa bile sevgin yeterdi...
Reklam
Yalnızlık ve güven, nerdeyse bedenin yorgunlugu, koltuğun yumuşaklığı, pencereden giren hafif rüzgârın yanaklarından gezinişi kadar somut duygulardı.
Değişen, yalnızca senin tutumundur: Önceden belirlenmiş olan şey olmuştur, o kadar.
İnsan sevilmekten çok anlaşılmayı istiyordu belki de.
Bizim dünyamızda ilerleme daha fazla acıya doğru bir ilerleme olacak. Eski uygarlıklar ya sevgi ya da adalet üstüne kurulduklarını öne sürüyorlardı. Bizim uygarlığımız ise nefret üstüne kurulu...
Çocuk ile ana baba, insan ile insan, kadın ile erkek arasındaki bağları kopardık. Artık hiç kimse karısına, çocuğuna ya da arkadaşına güvenmeyi göze alamaz. İleride kimsenin karısı ve arkadaşı olmayacak. Çocuklar, tıpkı tavuğun altından alınan yumurtalar gibi, doğar doğmaz annelerinden alınacaklar...