Eski alimler vakitlerini boşa harcamaktan sakınırlardı.Bakınız Fudayl İbn İyâd şöyle demiştir;"Cumadan Cuma'ya konuştuğu kelimeleri sayan insanlar biliyorum."
Geçmiş Alîmlerin birisinin yanına girmişler,kendisine "Belki de sizi meşgul ettik!"demişler.O da şöyle cevap vermiş. "Doğru söylüyorsunuz.Kitap okuyordum sizin gelmeniz sebebiyle okumayı bıraktım."
:)
İmâm Ebû'l Vefâ şöyle diyor;
"Ömrümden bir saati bile zayi etmem helâl olmaz.Dilim müzakere ve münazara,gözüm mûteala yapmadığı durumlarda yani uzanıp yatıp rahat ederken bile tefekkür ederim.Kalkarkrn yazacağım şeyleri düşünmüş olarak kalkarım.Şu seksen yaşımda,ilme karşı olan hırsımı yirmi yaşındaki hırsımdan daha çok buluyorum
Ammâr ibn Recâ anlatıyor;
Ubeyd ibn Yaîş'i şöyle der ken işittim:
"Otuz yıl geceleri kendi ellerimle bir şey yemedim.
Ben hadis yazarken kız kardeşim ağzıma lokma koyuyordu."
Sûbhanallah!