İnsan çok mutlu olunca mutluluğunun bozulmasından korkuyordu. Ben de korkuyordum. İçine daldığım masaldan bir anda sıçrayarak uyanmaktan çok korkuyordum.
"Damat, o benim ördeğim mi?"
"Evet ama şuan ona ördek bile denemez. Ejderha bile olabilir ama ördek değil"
"Sanırım Seçil'i öldürüyor."
"Dert değil arka bahçeye gömeriz."
"Bahçeme niye gömüyorsun?"
"Evin dışında bir yere gömeriz."
"Arkanda görgü tanığı bırakmayacaksın değil mi?"
"Hallederiz."
"Kocası bu işin peşini bırakmaz."
"Onu da hallederiz."
"Ümiti'in sinir bozucu bir teyzesi-"
"Kaynana dur orda bütün akrabaları öldürecek değilim!"
"Elin değmişken birkaç kişiyi aradan çıkar işte."
"Katil miyim ben?"
"Evet."
"Harbi öyleyim, sen bana bir liste hazırla gerisi bende."