Kendi kendine kalmayı seven, kitaplardan başka dost ve sevgili olmadığına inanan, çocukları, çiçekleri, türküleri ve kuşları seven insanlardan bir insan. Sade vatandaş. Okudukça cahilliğini gören bir okur.
Rabb, ana rahmine düştüğümüz andan ölümümüze kadar bizi yiyecek ve içecekleri rızıklandırıyor. Ebu Yezid "Ya Rab senin işin beni rızıklandırmak benim işim de sana Hamd etmek. " demişti.
Her eşya kendisini bilir. Mesela, bu bardak kendisini bilir buraya gelince dolduğunu bilir tamam mı? Bu sürahide kendisini bilir buraya kadar olduğunu bilir. Fakat bu bardak sürahinin bildiğini bilemez.Kendi kabından fazlasını alamaz ama bak bu sürahi onu dolduruyor.
Nefsimin potasındaki fokurtu ve tüten duman korkunç olmalı onları daha durulmadan buraya kaydetmeye tereddüt ediyorum ama ben de herkes kadar cahilim ve kendimi önemsemek gibi hasta olmayan bir duygu taşıyorum...