Mutluluk, mutsuzluğun yokluğu ile başlar.
Reklam
Felsefe yapmak, ölmeyi öğrenmektir, demiştir Montaigne. Aslında ölüme hazırlanmaktır. Peki, bunu yapabilir miyiz? Tüm felsefe ve dinler bunu öğretir. Bizim ve sevdiklerimizin kaçınılmaz yok oluşu fikrine kendini hazırlamanın en iyi yolu, hayatı şimdiki zamanda dolu dolu yaşamaktır. Hayatın bize bahşettiklerini ayırt etmeyi ve bunların tadına varmayı bilmektir.
Yaşarken kanatları sık sık kırılan bizlerin uçmayı bilmememizde şaşılacak ne var? Hele ki onları kendi kendimize kırıyorsak..
Ya zekanın başlangıcı alçak gönüllükse?
Bir yas sürecindeyken, 'Hayat devam ediyor' sözünü defalarca duymuşuzdur. Bir aşk acısından sonra, 'biri gider, biri gelir' dendiğini, yoldaşımız olan bir hayvanı kaybetmemizin ardından, 'Sonuçta sadece bir hayvandı' lafını peki? Sanki geri çekilmeye, acı çekmeye tam hakkımız yokmuş gibi.
Reklam