Yoruldum
Bir boşlukta gibi hissediyorum. Saki içini hiç dolduramamışım gibi. Yaşamışım yaşamışım ama nihayetinde hiçbir yere varamamışım. Sanki benden başka herkes her şeyi yapıyor, sadece ben oturuyorum. Bu hissi daha önce de yaşadım. Bu hayatı daha önce de tecrübe ettim. Peki neden yeniden? Hani aynı yere dönmezdi insan? Hani hayat hep ilerlemekti? Aynı akarsuda iki kez yıkanılmazdı?
Yoruldum.
Sanırım en çok da düşünmekten. Kafamın içinde yaşamaktan. Sabah kalktığım andan itibaren hiç düşünmemek sadece yaşamak istiyorum. Ama elimdekiyle yetinerek değil, sonsuz ve sınırsız bir dünyanın içinde olduğumu görerek. Bunun heyecanıyla.
Yoruldum.
Oldurmaya çalışmaktan. kafamın içindekileri kırmaya çalışmaktan. Sürekli kürek çekip çekip aynı yere olduğumu görmekten. Taktiklerden, “İşte şimdi oldu” lardan.
Yoruldum.
Yaşamak bu kadar zor mu? Savaşıyor muyum, yaşıyor muyum. Ve bunu ben mi diyorum?
Yoruldum.
“Kötümserlik benimki de, resmen nankörlük” diye kendimi suçlamaktan. Ben, sadece daha iyi yaşamak isterken nasıl kötülük yapıyor olabilirim ki?
Yoruldum.
Elimdeki her şeyler sürekli oturmaktan. Ve her hatayı sürekli kendimde aramaktan. Üretememekten, yapamamaktan. Kontrolü kaybetmiş olmaktan. ve nasıl elime alacağımı bilememekten.
Yoruldum.
Yazılı mı değil mi anlayamamış olmaktan. yazacak mıyım, yaşayacak mıyım bu kaderi? İşte bunu hiç bilememiş olmaktan.
Yoruldum.
Herkes için ne kadar kolay dediğim hiçbir şeyi yapamamış olmaktan.
Yoruldum.
Arada kalmış olmaktan
Yoruldum
Mutluymuş gibi yapmaktan.
Yoruldum.
Ne olduğumu bilememekten
Yoruldum
Çocukluğumdan iyice uzaklaşmış olmaktan. Bir daha hiç o günlerdeki gibi eğlenememekten.
Yoruldum be hayat.
Herkese gülüp, beni es geçmenden.
Ama işte vazgeçemiyor insan. Çok ilginç. Hiç vazgeçemiyorsun. Hiç bırakamıyorsun. İlla bir şey sana yeniden umut oluyor ve yine aynı yerlerden geçip aynı sonuçları alıyorsun. Ama lütfen bu defa aynı olmasın! Lütfen bu defa bir şeyler farklı olsun! Ve lütfen, artık daha fazla acı çekmek istemiyorum. İçimi yemek istemiyorum. Tek istediğim yaşamak. Bu defa da benim istediğim gibi olsun..
~Onur Yar
Bir kelime nelere yol açtı?
Bütün duyguları bir kelimenin içine sıkıştırıp gönül rafımıza kaldırıyoruz yine :(
