Beklemekte yorar sevmekte,özlemekte,
Unutmak ve hatırlamakta hatta her şey yorar geçmişe dair ne varsa yorar...
Düşüncelerin,kalbin, en çokta bunlara sebep olan insanlar yorar onlarla birlikte onların anıları acı bırakır ve yorar...
Bir kez olsun sevdiklerimiz bizi sevse dünya bir saniyeliğine bile olsa bizim de sevildiğimizi bize gösterirse o zaman her şey çok farklı olur du belkide
Sevilmeden sevmenin ne demek olduğunu anlayacaklardı..
Hiç anlamayacaklar biz de her zaman ki gibi susacağız...
Çokça aptalmışız gözüyle bakacakalar oysa biz sevgimizden aptal rolü yapacağız zaten hayat böyle değil mi bir rengin ortası hiçbir zaman olmaz..
Ya iyisin ya kötü bunun arası yoktur,çok seven ve hiç sevmeyen olarak ikiye ayrılacağız işte hayat her şeyi iki üzerinden değerlendirecek..
Biz ya kaybedeceğiz ya da kazanacağız ya çok seven olacağız ya çok sevilen...
Neyse zaten her zaman ki gibi hiç olalım...