İnsanlar şehir gibiydi. Bazı kötü yönleri var diye bütün şehirden nefret etmezdiniz. Sevmediğiniz yanları, birkaç tane tehlikeli ara sokağı ve mahallesi olabilirdi ama bir şehri yaşanır kılan şey iyi yönleriydi.
Reklam
Kütüphane, dışarıdan kaçıp uygarlığa sığındığı bir yer gibiydi.
Bu hikayenin bir sonu olmaması gereğine artık ben de inanıyorum.
Gülseniz suç, yürüseniz suç, gönlünüzce giyinseniz suçtur bu sokakta .