Platon'un ölümsüz olan şeyleri içeren diyalogları yanımdaki rafta duruyor ve ben onları henüz hiç okumadım..
Biz seviyesiz, medeniyet yoksunu ve cahiliz; ve bu bakımdan hiç okuyamayan kasabamdaki insanların kara cahilliği ile sadece çocukları ve zayıf zihinleri için okumayı öğrenmiş kara cahiller arasında hiçbir ayrım yapmadığımı itiraf ediyorum.
Bizler, cüce* insanların bir soyuyuz ve entelektüel uçuşlarımızda yüksekten uçsak da sadece günlük gazete sütunlarının birazcık üstünde uçuyoruz.
* Önemsiz şeylerle zihnini meşgul eden hem zihinsel hem de fiziksel olarak bodur veya cüce olan insanlar kastedilmektedir.
Bilinçli bir şekilde yaşamak, hayatın sadece esas gerçeklerine yönelmek ve hayatın öğretmesi gereken şeyi öğrenip öğrenemeyeceğimi görmek ve ölüme yaklaştığımda yaşamamış olduğumu görmemek için ormana gittim.
Uygarlık evlerimizi geliştirirken onun içinde yaşayan insanları aynı şekilde geliştirmemektedir. Saraylar yaratmıştır fakat soylu insanları ve kralları yaratmak o kadar kolay değildir.
Eğer kaza sonucu bir beyefendinin bacağına bir şey olursa kişinin bacağı iyileştirilebilir; fakat aynı durum beyefendinin pantolonunun bacağına gelirse bunun bir çözümü yoktur; çünkü kişi gerçekten neyin saygıdeğer olduğunu değil neye saygı duyulduğuna önem verir.
Bizler çok az sayıda insan tanırken çok fazla sayıda ceket ve pantolon tanırız..