Düşerken, Tarık Tufan’ın okumuş olduğum ilk kitabı. Aslında sosyal medyada hem takip ederim kendisini hem de sık sık karşılaşırdım sözleriyle lâkin bir türlü kitaplarını okuma fırsatı geçmemişti elime. Uzun zaman sonra okuduğum en güzel romanlardandı ya da bana çok iyi geldi bilmiyorum ama kitabı bitirdikten sonra içimde müthiş bir haz oluştu. Herkes başını alıp gitmek ister zaman zaman geçmişinden kaçmak için, acılarını unutmak için, oysa varabileceği tek yer yine geçmişi oluyordu insanın. Kitap bize bunu anlatmak istemiş bir bakıma. Ben kitabın baş kahramanlarında ise dıştan bakıldığında birbirine zıt gibi görünen iki ruhun nasıl birbirlerini tamamladıklarını gördüm. Uyumsuzluktan doğan muazzam uyum diyebiliriz biz buna.
Jülide ve İshak..
İkisini birbirine bağlayan aslî şey arayışlarıydı.. kapanmamış yaralarıydı..