Çok istediğiniz bir sey en doğru haliyle, en güzel şekilde ve en belirgin biçimde karşınıza çıksa bile siz buna hazır değilseniz çöpten daha değerli gelmeyecektir gözünüze.
İnsanlar mutsuzluklarından tekrar tekrar bahsediyor. Hatta abartıyorlar, süslüyorlar, olduğundan daha büyük gösteriyorlar. Onu gerçekte olduğundan daha büyük hale sokuyorlar. Niçin? Riske ettiğin şey sadece sefaletin, başka bir şey değil; ama insanlar bilinene, tanıdık olana yapışır. Bildikleri tek şey mutsuzluk; hayatları bu. Kaybedecek bir şey yok ama onu kaybetmekten çok korkuyorlar.
...ancak biz varsak hayat var. Biz yoksa zaten hayat da yok. Mal mülk de yok. Mutluluk ya da mutsuzluk da yok. Önce 'biz' varız, sonra diğer her şey geliyor.