️adliokur️

Sevgilim… Kırılmak bir alışkanlığa dönüştüğünde, artık kırılmak için hiçbir fırsatı kaçırmıyor insan. Bütün sevinçlerde bir hüzün arıyorsun. Oysaki sadece senin olduğun yerler güzel. Gerçekle hayalin, ölüyle dirinin karışmadığı tek yer senin yanın. Anlatmasan da duyuyorum, ama sesine ihtiyacım var. Seviyorsun biliyorum, ama duymalıyım. Ben artık gözlerimi kapatsam bile seni görebiliyorum sevgilim. Bütün kuralların istisnası: Aşk. Anladım ki aşk bencillikmiş sevgilim. İşlerin bitsin ve yanıma gel istemiyorum bile. İşin gücün ben olayım istiyorum. Öylesine aşığım ki, aşk cesaret veriyor bana. Poğaçalar yaptım sevgilim. Mutluyum ben, hem de çok. Senin kazdığın havuza girdim. Anladım ki sudan korkmak saçma. Havuzda nasıl zamanı unuttuysam, bu seferde göl kenarında piknik yapalım istiyorum. İçimi en çok acıtan yerde, tam da o yeri aşmak için, seni bekliyorum. Ama bu çağrıyı bile haykıramıyorum, içimden söylüyorum. Tam bir Nihan gibi, gizli saklı… #Nihan #HandeSoral

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim

️adliokur️

Baki: Çok mu seviyorsun papatyaları? Nihan: Böyle mi konu açacaksın Allah aşkına? Baki: Biraz kızgınsın gibi geldi. Kızdıysan da haklısın, ne diyeceğimi bilmiyorum. Nihan: Kaç gündür ne diyeceğini bilmiyorsun zaten. Gelmiyorsun bile yanıma. Baki: Bilerek değil. Nihan: Bilmeyerek gelmiyorsun. Daha da kötü. Baki: Senin yanın cennetten bir köşe Nihan. Huzuru bulacağım tek yer annemin mezarıydı. Artık değil, sen varsın. Nihan: Neden evlenmek istemiyorsun benimle? Baki: Bunu da nereden çıkardın? Nihan: Evlenecek miyiz? Baki: … Nihan: Evlenmeyeceğiz. Baki: Ben… Biraz, yorgunum Nihan. Nihan: İkimiz de yorgunuz. Ama bunu biliyordun. Baki: Yorgunluklar biter sanıyordum. Aşkı aramıyordum, ama derinlerde bir yerde aşkın her şeyi çözeceğine inanmışım. Ahmet’i gördüm, Neslihan’ı gördüm. Aşkı onları izlerken tanıdım ben. Ahmet havuz kazıyor diye takıldım durdum, günün birinde ben de kazdım. Aşkın yolu havuz kazmaktan geçiyormuş meğer. Nihan: Ama sonra bir şey oldu. Baki: Nasıl? Nihan: Birkaç gün önceki duygularını anlatıyorsun. Çünkü, işte bir şeyler değişti. Yalan söyleme bana. Baki: Bir şey değişmedi Nihan. Aşk insanı değiştirmiyormuş. İçindeki yaraların acısını hissetmiyormuşsun sadece. Nihan: Çocuklar gitti. O yüzden mi evlenmek istemiyorsun artık? Baki: Evlilik gibi bir deliliğin aşktan başka nedeni olmaz Nihan. Çocuklar için evlenmek olur mu hiç? Nihan: Ne değişti? Ne değişti ya? Bir kişinin daha beni kırmasına tahammülüm yok. Ben, herkese mesafeli davranıyorum, kimsenin beni tanımasına izin vermiyorum. Sırf yaralarımı görüp oradan vurmasınlar diye. Sana izin verdim, geldin, gördün. Sonra… Gittin. Annem, geçmişim yakamı bırakmıyor diye mi? Bir deliyle hayatını geçirmek istemiyor musun? Baki: Benim de her yanım ölü dolu Nihan. Bu delilik değil. Nihan: Öyle. Sen daha güzel

️adliokur️

Baki: Annem de zorla evlenmiş seninle. Çocuk bile istememiş beni görene kadar. Ama biliyorum, seni sevdi. Nedenini bilmiyorum ama, sevdi. Ben şahidim. Hep bekledi. Birini sevmenin en güzel delilidir beklemek. Seni şu hayatta bir tek annem sevdi baba. Annemden sonra her antibiyotik içtiğimde alarm kurdum ben. Bir çocuk antibiyotik için alarm kurar mı ya? Annesi kurar alarmı, annesi uyandırır. Ona dokunduysan, o gün düşüp ölmesinde parmağın varsa, seni… Öldüremem baba… Yalana gerek yok. Kendimi bildim bileli öldükten sonrasıyla ilgileniyorum ben. Kimseyi öldüremem, yapamam. Haris: Baki… Ben, o gün… Baki: Anlatma. Kal burada. Söylediklerinde yalan kokusu alırım belki. İnsan bir ihtimal kalsın istiyor. Zavallıca… Ama istiyor. İnsan sadece kendisinin değil, herkesin sevebileceği bir babası olmasını istiyor. #Baki #AhmetKural #Haris #MesutAkusta

Takip Önerileri

️adliokur️

Baki: Burayı başkasına verdim diye kızdın mı bana acaba? Burası yaşasın istedim, eviniz sessiz kalmasın. Çocuklar… Çocuklarım büyüyünce gelip burada yaşarız diyordum. Şimdi Nihan oturuyor. İçeridedir şimdi. Çalamadım kapıyı, ama içeridedir. Omzundaki yük çok ağır onun. Bir de benimki ağır gelir mi acaba? O bana derdini söylemese, üzülürüm. Ama ben ona derdimi desem yüzü soluverecek diye içim gidiyor. Aşk ne zormuş Neslihan… Hem birlikte ağlamak istiyorsun hem de gözyaşına dayanamıyorsun. Neslihan: Ne oldu şimdi, mutluydun sen? Baki: Sen de hep mutluydun. Neslihan: Mutlu olacağım tabi, iki günlük dünya. Televizyonda falan hep öyle söylüyor uzmanlar. Baki: Ne diyorlar? Neslihan: İçimdeki yaşam enerjisini, o coşkuyu yiyip bitirmene izin vermeyeceğim Baki. Baki: Herkesi affettim diyordum. Beni doğuran kadını bile affedebilirdim. Annemi… Beni büyüten annemi bile affedebilirdim. Neslihan: Ne yaptı ki annen sana? Baki: Öldü. Annem öldü benim Neslihan. Neslihan: Ama, çok oldu. Baki: Ama ben hala yeteri kadar ağlayamadım onun arkasından. Annem öldü benim. Neslihan: Buna ağlanır mı hiç? Koca adam oldun Baki. Baki: İnsan çocukluğu kadarmış Neslihan. Çocukluğunda bakıldığı, sevildiği kadar, çocukluğunda yediği içtiği kadarmış. Sonrasında ne yaparsan yap yama gibi kalıyor. Bıraktım dedim, artık düşünmüyorum dedim, kimseye gönül koymayacağım dedim. Ama olmuyor. Çocukluğunda sevilmediysen, o duygu bir lanet gibi yapışıyor yakana. Aksi, huysuz, hastalıklı bir adam olup çıkıyorsun. Karşılaştığın sevgi namına ne varsa ya yakışmıyor ya da dar geliyor, sığamıyorsun içine. Ölmeseydiniz keşke. Keşke annem de ölmeseydi. #Baki #AhmetKural #Neslihan #EzgiÖzyürekoğlu

️adliokur️

Baki: Bugün getirilen mevta akraban değil değil mi? Çocuk: Değil. Baki: Bana mevta gelirse yardım etmek ister misin? Çocuk: Bilmem. Baki: Aklında kalan bir şey varsa söyle. Babanı merak ediyorsan, güzel yıkadım, usulüne uygun. Bütün mevtaları özenle yıkarım zaten. Aklın kalmasın. Çocuk: Hepsini mi? Baki: Evet. Çocuk: O zaman ne farkı kalıyor ki? Yani benim babamla bir hırsızı aynı şekilde mi yıkayacaksın mesela? Baki: Usul herkes için aynı. İstisna yapmıyoruz. Çocuk: İyiyle kötünün ne farkı var o zaman? Hepsine aynı davranınca haksızlık olmuyor mu? Şimdi dünyanın en rezil adamı gelse, benim gece gündüz inşaatta çalışıp helal para kazanmaya çalışan babamla aynı mı yıkanacak? Baki: Öyle. Çocuk: Neden? Baki: Çünkü ölüden hesap sorulmaz. Ölü bedenlerin günahı olmaz. Çocuk: Babamı öldüren adamı da mı aynı şekilde yıkayacaksın yani? Ya… gelse mesela, önüne? Baki: Günah da hata da nefsin işidir çocuk. Nefis gidince kimden hesap soracaksın? Yemeyen, içmeyen, gözlerini bile kırpamayan bedenlere merhamet duyarsın sadece. Teneşirde gördüğün yüzlerin hepsi masum. Bir ölüyü sevmeye devam edebilirsin. Ama ondan nefret edemezsin. Çocuk: Niyeymiş o? Baki: Çünkü ölü kızacağın bir şey yapamaz. Hayattayken en doyumsuz olanı, teneşire yattığında artık hiçbir şey isteyemez. #Baki #AhmetKural