İlayda
@_almestin
genellikle beğendiğim ve merak ettiğim her şeyi okurum.
instagram.com/almestinreads?i...
Öğrenci
263 okur puanı
Kasım 2016 tarihinde katıldı
Hoççagalın ben gidiyorum 600 küsür sayfa beni öldürseniz okumam, şimdiden gözüm seyiriyor okurken. Yani tek bir konuda bir milyon şey okumak istemiyorum dedikçe daha çok buluyorum bu türden kitaplar. Gerek var mı yok mu başka konu? Hadi benzer konu okey, bütün tuşlara neden basılıyor anlamadım. Okumayın ya valla
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aslında ağır bir kitap değil ama benim okuma havam yoktu sanırım. Roma'nın eski dönemlerini anlattığı için sürekli ihtimallerden bahsediyor o da biraz gıcığıma gitti. İleri bir tarihte tekrar okumaya çalışacağım.
Gerim gerim gerildiğim korkunç bir kitaptı.
Hayvanlara insanları öldüren bir virüs bulaşması sonucunda insanlar hayvan eti yemeyi bırakıyorlar ve kabaca tabirle insan eti yemeye başlıyorlar. İnsanları kesmek için mezbahalar dönüştürülüyor falan. Ana karakterimiz de bu mezbahalardan birinde çalışıyor.
Yazar sağolsun bütün kesme işlemini okuyoruz, korkunç. Et bulamıyorsanız vegan olun kardeşim bunu da ben mi diyeyim yani.
Ama hiç şaşırmadım biliyor musunuz? Karakterin bulunduğu ülkeye böyle Hindistan'dan üçüncü dünya ülkelerinden 'besiler' geliyor, ayrıca genelde mülteciler 'besi' olmuş. Korkunç.
Kitabı bitirene kadar yaşlandım...bu kadar uzun olmasına gerek var mıydı ayol? Gayet 300 sayfada anlatabilirdi yazar anlatacağını.
Bakın kabul ediyorum kötü değildi. Karakterler çok rahatsız etmedi beni hatta bazı durumlarını içselleştirdim üzüldüm, aralarındaki ilişki çok güzeldi. Etraflarındaki insanlarla da çok güzeldi falan ama bu kadar uzatmaya da gerek yoktu ya. Okey tartışma yanlış anlaşılma, bu durumu düzeltmeme durumu olabilir ama neden uzuyor yani bu? Kitabın içine girip ben düzeltecektim durumu çok az kaldı.
Evet 2000ler rom-com yanlış anlaşılmalar ve son dakikalarda kavuşmalar içeriyor olabilir ama şahsen ben bundan sıkıldım. Tramvalarını konuşan insanlar istiyorum. İletişim istiyorum yeter be.
Bu arada seriye devam eder miyim bilmiyorum, bir bakmışsınız başlamışım ikinci kitaba.
"Hiç boş durmaz Stepfordlı kadınlar.
Ömür boyu robot gibi çalışırlar."
Kitabın ana karakteri Joanna, yeni taşındığı Stepford kasabasıın kadınlarını gözlemlediğinde yukarıdaki mısraları kendi kendine uydurmuştu. Hobileri olmayan, sürekli ev işleriyle meşgul olan ve her zaman harika görünen bu kadınlar belki de insan dışı gelmiştir Joanna'ya ne dersiniz? Kendi kendine 'ben asla böyle olmayacağım' dediğini de okumuşuzdur ama son sayfaları çevirdiğimizde kendi sözlerini yutmuş mu olacaktır yoksa sözlerinin arkasında mı duracaktır? Yoksa işin arkasında bambaşka bir şey mi vardır? Okumadan bilemiyoruz.
Her şey Joanna'nın ailesiyle Stepford kasabasına taşınmasıyla başlıyor. Joanna tam bir İkinci Kuşak Feminist tipinde; cinsellik, ev işleri ve çocukların bakımı gibi konularda yeniliğe gitmeye çalışan, kendini ve neyi sevdiğini tanımaya çalışan bir insan. Bu yönde kadın kuruluşlarına katılmış ve Stepford'da ilk amacı da bu yönde bir kuruluş açmak. Ama bu istediğini komşularına söylediğinde kadınların çok ilgili olmadığını görüyor. Hatta kadınlar kendi kabul etmeye çalıştığı ve feminist kadınların değiştirmeye çalıştığı toplumsal görüşü tamamen yansıtıyor. Hem fiziksel hem de ruhsal olarak. Joanna bu garipliği çözmeye çalışırken çok korkutucu bir gerçeği keşfediyor.
İra Levin 1972'de yayımlamış bu kitabı. O sırada ikinci kuşak feminizm dönemi ve kadınlar özellikle temelde kendi bedenlerinde istediklerini yapabilme amacıyla harekete geçiyorlar. Eğitim ve sağlık alanında çeşitli değişiklikler yapılmasını istiyorlar. Bu dönemin etkisini kitapta görüyoruz. Betty Friedan ve yazığı kitap 'Kadınlığın Gizemi' kitapta yer alıyor, o dönemde siyahi kadınların topluma katılmaya çalışması ve beyaz tenli kadın-siyah tenli kadın anlayışını Joanna'da ve siyah tenli bir kadın olan
