Bir anda susuyorsun. Ve ne kadar uzun zaman geçerse sohbetin devam ettirilmesi o kadar imkansız hale geliyor. Çok basit, sessizlik sessizliği besler. Başlarda bir şey söylemek istediğin anlar oluyor, hatta onu içinden söylüyorsun, nefes alıyorsun, ağzını açıyorsun, sonra elini aman boş ver anlamında sallayıp içerideki kapıyı kapatıyorsun.
İnsanın aniden yaşlandığı veya bunu aniden öğrendiği bir an vardır. Muhtemelen böyle anlarda panik içinde uzaklarda yok olan geçmişin son vagonunun ardından koşarsın. Geçmişin bu çekimi hem insanlar hem ülkeler için aynıdır.