Öncelikle kitabı çok daha dolu dolu okumayı isterdim.Okurken başta kopukluk yaşadım; bazı yerlerde fazlasıyla içine çekerken,bazı bölümlerde uzaklaştığımı hissettim. Ancak
kitap bittikten sonra aslında bu dalgalanmanın eserin ruhuyla örtüştüğünü fark ettim. Okudukça fark ettim ki bazen birine iyilik yaptığımızı sanırken aslında onun hayatındaki anlamı yok edebiliriz. Ve bunu kaybeden insan hayattan zevk alamaz. Kişi zamanla bir döngüye girer ve bunun sonucunda da içine kapanıp yalnızlaşır.Kitap bana,iyilik kavramının her zaman göründüğü kadar masum olmayabileceğini sorgulattı Aynı zamanda, insanın kendi iç dünyasında verdiği savaşın dışarıdan çoğu zaman anlaşılmadığını da güçlü bir şekilde hissettirdi.🌼