Yoksulluğun pençesinde kıvranan kuruntulu bir genç…. Kendi değerini bilen ve kendine değer veren bir üniversite öğrencisi…. Altı aydır, çekildiği köşesinde bir tek insan yüzü görmemiş…
Toplum içinde birazcık sivrilen yani topluma söyleyecek birazcık yeni bir şeyleri bulunanlar, doğaları gereği tabii kimi az, kimi çok birer suçlu olmak zorundadırlar. Tersi durumda zaman zaten sivrilmelerine olanak yoktur; Öte yandan sürünün içinde kalmayı da yine doğaları gereği kabul edemezler, ki bence de kabul etmemek zorundadırlar.
Rodion romanoviç’in yazısında insanlar “olağanüstüler” ve “sıradan olanlar” diye ikiye ayrılıyor. Sıradan insanlar uysal, söz dinler kişiler olarak yaşarlar ve yasaları çiğneme hakları yoktur, çünkü onlar adları üstünde sıradan insanlardır.
—Çevre suç işleme de çok önemlidir bunu sana kanıtlayabilirim.
-Önemli olduğunu ben de biliyorum ama sen bana söyle bakalım: Kırk yaşında bir herif on yaşında bir kızı kirletirse bu işi çevrenin zoruyla mı yapmış olur?