“Dün gece donmuş toprakta uzanmış, ışık kirliliği ve kendi nefesimin buğusuyla hafiften bozulan bulutsuz göğe bakarken -teleskopum filan yoktu, sadece ben ve uçsuz bucaksız gök-, gökyüzünün sanki tek bir şeyden ibaretmiş gibi tekil isim olduğunu düşünüyordum. Oysa gökyüzü tek bir şey değil. Gökyüzü her şey. Ve dün gece başlı başına kafiydi.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Ama aslında korkmazdım çünkü o zamanlar tüm duygular oyun gibi geliyordu, sanki o duygulara mahkum olmaktan ziyade onları deniyordum. Esas dehşet veren korkmak değildi; konu hakkında tercih şansınızın olmamasıydı.”