“Ben kolay kolay kimseden nefret etmem,” derken oldukça samimiydim çünkü insanlarla o mesafeyi aşalı çok olmuştu. Biri veya birilerinden yeterince nefret ettiğiniz zaman o duygu, volkanik bir patlama gibi eninde sonunda sönüyor ve katılaşıyordu. İnsanlara karşı sönmüş bir yanardağ gibiydim.”