“ Marika karşısına çıkmadan evvel de yalnızdı ve sorularla doluydu belki, şimdi onun yokluğunda, yalnızlığı hiçbir zaman eskisine benzemeyecekti. Bir defa dokunmuştu, ne yapsa silemezdi ellerinden kokusunu. İç sularını buzula çeviren yalnızlığı, bu kokuyu her içine çekişinde, katlanarak artıyordu. “