hep kendimi en açık sana gösterdim ben, aysel. yorgunum aysel, çok yorgunum ama nasıl bir yorgunluk diye sorsan anlatamam; benim bile cümlelerim yetmaz anlatmaya. her şey elimden gidiyor bir bir. önce annemin bana olan şefkâtini kaybettim, saçlarımı okşamaz oldu, sonra babam bir gece yarısı sigarasını içerken bir tane de bana uzattı o an anladım benden vazgeçtiğini, sonra da sen yaka paça kovdun beni kalbinden. nerede yanlış yapıyorum da elimde tuttuğumu sandıklarım ellerimden kayıp gitmek için bu kadar çabalıyor aysel?