Bütün canlıların en mahrem boyutu olan ölüm, birbirine indirgenemeyen iki düzene ayırır insanlığı... Bu iki düzen arasındaki mesafe, bir akbabayla bir köstebek, bir yıldızla bir tükürük arasındakinden de fazladır...
Eğer dünyadaki konumumuzu doğru olarak anlayabilseydik; eğer kıyaslamak, yaşamaktan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir...
Sahip olduğunuz tek varlık kendi varlığımızdır.Bu nedenle,kendinizi dünyanın en güzel,en sevecen,en ilginç ve en olağanüstü insanı yapın.O zaman her koşulda varlığınızı sürdürebilirsiniz.