Betül

"geçsin artık bu yorgun zaman. dinlenelim."
Sayfa 121
Reklam
ah benim asma yaprağı kaderli anneannem. başkalarına gölge, kendine gölgesizim. sevdiklerinin dertleriyle dolu bir yüklük gibiydi. yüklendiklerinin altında iki büklüm kaldı hep, bir oh diyemedi.
Sayfa 115
ne büyük yalnızlıktı susmak! anlatmalıydım birilerine, yoksa içimde biriken seslerde eriyecektim.
Sayfa 114
şu hayatta çıt diye kırılan sadece zambaklar değil ki.
Sayfa 91
gönlümün yükünü kaldıramıyorum
Edebiyat
Reklam