Begüm

Begüm
@_begm
Hayat kitapla güzel.
Hem biri gitmişken dünyada kalmak daha büyük bir cezadır belki.
Ne kadar değiştiğimi sonunda fark ettim. Yarıştığımızda kaybetmeyi, kayalıklara kadar yüzdüğümüzde geride kalmayı, mızrak çarpıştırma veya taş sektirmede yenilmeyi artık umursamıyordum. Böyle bir güzellik karşısında mağlup olmaktan kim utanırdı ki? Akhilleus'un kazanmasını seyretmek, kumları döven ayak tabanlarını veya tuzlu suda inip çıkan omuzlarını görmek yeterliydi. O kadarı yeterliydi.
Oysa her zaman yürekten gelen şeyleri söylemek de bir tür deha değil midir?
"Patroklos." Akhilleus, insanların genellikle bir an evvel söyleyip kurtulmak istermişçesine gevelediği gibi gevelememişti ismimi. Her heceyi çınlatmıştı. Pa-tro-klos.
Yetişkinlerin acımasızlığıydı bu. "Anlıyor musun?"