Özlem, bütün dünyanın grileşmesidir:
her şeyin renksiz bir arkaplan haline gelerek,
yalnızca o geçmiş rengin, bütün dünya içinde tek renk olarak görülmesi-
büuün dünyaya ancak onun renk verebilmesi...
Özlem, dünyaya rengini veren griliktir.
Özlem, özleyenin bütün varoluşu içinde, boydanboya uzanır: sanki bütün dokularuna, en küçük
hiücrelerine varasıya, 'içine' işler - öyle olur ki, özleyen, tek bir büyük özlem ateşi gibi hisseder kendini.
Bu yüzden de, yakıcıdır özlem.
Özleyen ile özlenen arasında fark yoktur -özlenen ile özleyen, aynıdır ---
Bu da, dayanılmazdır ---iki kez!
Özlem, dayanılmazdır---
Özlem, dayanamaz---