"Sevgilim," dedi, "artı ne babam, ne anam, ne kardeşim ne de bir yurdum var, yalnızca sen varsın. Benden ayrılırsan kendimi yitiririm! Ama ben kendimi yitirsem de olur; yeter ki canım, sen yitip gitme!"
"Yere koyun beni" dedi. "limon ağaçlarının altına. Değneğimi de getirin. Burada can vermek istiyorum, tam da yeryüzünün gövdesinin üzerinde, limonların altında.
Kar fırtınasında donmaktan son anda kurtulan birinin, ısınınca kalbi büyür, bütün gövdesi sıvılaşırmış... Bir gece, sıcacık bir odada uyandığında, insan değil, kalbinden başka yerini hissetmeyen akışkan bir şey olarak açtı gözünü.