Lüksler hiç ilgimi çekmedi. Ben basit şeyleri seviyorum; kitapları, yalnız kalmayı ya da anlayan biriyle olmayı..
Yolun sonunun nereye varacağını düşünmek beyhude bir çabadan ibarettir. Sen sadece atacağın ilk adımı düşünmekle yükümlüsün, gerisi zaten kendiliğinden gelir..
Bu kadar kutuplaşmışken, herkesin hakikati kendineyken hakikate ulaşmak nasıl olacak? Doğrular ve yanlışlar, gerçekler ve yalanlar bu derece melezlenmişken biz hakikati nasıl bulacağız?
