İlknur
@_blackdoom
269 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Can acısının yok edilemeyen izleriyle
doluydu şehrin duvarları.
Hikâyeler biterdi ya, bazen bir derenin iki tepelik arasında bayır aşağı akıvermesi gibi sessizce gidiverirlerdi, bazen de iç organların sökülür gibi büyük sancılarla koparlardı senden.
Sayfa 24
Komaçi Hanım, “Ne arıyorsun?" diye sorduğunda aklıma gelen ilk cevap, "Hâlâ aramaya devam ediyorum," olmuştu. Beni olduğum gibi kabul edecek huzurlu "bir yer'' arıyorum. Sadece bir yer…
Sayfa 159
Sevmek, bir insanı kurtarabilecek kadar güzel
bir kelimeydi.
Sayfa 157