Serzeniş…Benim için hep çok ayrı bir yerde çünkü ilk kitabımdı. 14 yaşında okumuştum ilk kez,ilk kitap olan Leyl’i. 19 yaşımda da Mecruh ve Vebal’i okuyup bitirdim birkaç kez. Ve ara sıra düşünüp,dile getiririm “Bora acaba hapisten çıkmış mıdır,kızının adını ne koymuştur,yada kızı,oğlu ve Hande’si ile dışarda mutlu bir hayata başlamış mıdır yeniden?” Bora’nın hastalıklı aşkının gerçek aşka dönüşeceğini hiç düşünmemiştim 14 yaşında bile. Çünkü kendi de biliyordu hastalıklı bir sevdaya düştüğünü. Çok kızardım ona. Anlam verilecek gibi değildi çünkü. Ama Hande’nin sevgisi uğruna,Hande’nin sevgisi ile bambaşka sevdası sapasağlam ve gerçek biri oldu. Sizi hep çok sevdim Şahsuvar’lar…Umarım bir yerlerde mutlusunuzdur…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
~Senin bahçendeki çiçekler canlı.
Canlı yeşillikler.
Ben,benimkilerin çürümesine izin verdim.~
Dostluğun anlamı birbirinin toprağını da çapalamaksa,çapayı göğsüne vuranlara ne denir?
-𝑯𝒂𝒊𝒏.
Senin suçundu göğsünde kırıklı çıkıklı zorla atan kalp,çapayı sevdiğin herkesin eline veren sen değil miydin?
İnsanın ya aklı başında olurdu ya da kalbi göğsünde. Benim ikisi de 𝓀𝒶𝓎ı𝓅𝓉ı.