Bir âşık susuyorsa, artık konuşmuyorsa, içini kapatıyorsa, ruhu kendi içine gömülmüşse, yalnızca biz değil, ona inanan yanlarımız da yavaş yavaş ölüyordu.
Eski aşklar, kötü hatıralar, onulmaz yaralar, insana kapanmaz boşluklar bırakırdı. Zamanı saniye saniye saydırır, geceleri uykusuz kılar, yemeden içmeden keserdi.