Damla

Bu dünya sandığımızdan daha kırılgan ve tekinsiz bir yerdi.
Sayfa 524
Reklam
İnsan denen varlık var ya, yüreğinin derinliklerinde birbirini öldürmeyi sever.Ve öldürmekten bitap düşene dek birbirlerini öldürürler.Öldürmekten yorulunca biraz dinlenirler.Sonra yine başlarlar öldürmeye.Hep böyledir.Kimseye güvenemezsin, hiçbir şey de değişmez.Yapacak bir şey yok.Hoşuna gitmiyorsa tek çaren başka bir dünyaya kaçmak.
Sayfa 118
Babalarından kalan köyü, ağacı,böceği,suyu,havayı,ormanı,denizi, çocuklarına miras bırakamayacak olmanın ağır yüküyle ezildiler.
Sayfa 102