TuLiPa

TuLiPa
@_de_lune
Ayakları yere basan bir hayalperest..
Kalbin zamanı: Cennet zamanı. Canlıydı orada her hatıra. Onda unutuş yoktu. Aşkın zamanı: Ân-ı ebedi: Bitimsiz şimdi. Âdem kalbinin zamanında o kadar bekledi. Havva o kadar gelmedi.
Sayfa 201·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dünya dedikleri işte, hala cennet gibiydi. Ama Havva yoktu yanında, öyleyse Dünya cehennemdi. Yalnız gelmişti dünyaya Âdem. Dünyanın bir adının da yalnızlık olduğunu bildi. O kadar yalnızdı ki, Dünya böylesi bir yalnızlığı son gününe değin görecek değildi.
Sayfa 200·Kitabı okudu
Ölüm emir, ölüm kader, korkusu yoktu. Lakin Havva gelmeden öleceğinden korktu.
Sayfa 199·Kitabı okudu
Dünyaydı burası. Kan kokuyordu.
Sayfa 172·Kitabı okudu
Kelimeler Kitabı'na baktı Âdem: Dünya hali. Acının evi, dayanılmaz raddesi. Elemler, kederler, türlü türlü hastalıklar, akla gelmedik felaketler. Varlığı bile bilinmedik kötülükler, musibetler. Belanın göze, kulağa, tene değmesi, kalbe inmesi. Gönül sarayının yıkılması, ateş geçitleri...
Sayfa 171·Kitabı okudu