"Bu hayat bir cehennem!" diye düşündüm. "Cehennem havası, cehennem sesleri bunlar! Mümkünse yakamı bunlardan kurtarmak hakkımdır. Öbür dünyadaki katran kazanlarıyla alevlerden korkum yok, hiçbir şey şimdiki durumumdan kötü olamaz
"Hayır, kimse sana yardım etmeyecek. Sen kendin ayrılacaksın. Sağ gözünü sen kör edecek, sağ elini keseceksin. Kalbin bundan zarar görecek, düzeltecek olan da yine sensin! "
Mutluluğum ve ümidim ondaydı. Onun yüzünden dini düşüncelerimden uzaklaşmıştım. Güneş tutulması gibi bir şey olmuş, bir kul yüzünden Tanrı'yı unutmuştum. Ona adeta tapıyordum.