“Çiçekleri sevdiğini söyleyen bir kadının çiçekleri sulamayı unuttuğunu görürsek, onun çiçek sevgisine inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeyin büyümesi ve yaşaması için gösterdiğimiz etken [aktif] ilgidir. “
Hiçbir arkadaşımıza çocuklarımıza karşı kurduğumuz cümle-leri söyleyemeyiz. Hatta bunların çok daha basiti olan “Gördün mü?", “Ben sana söylemiştim." gibi gizli üstünlük söylemlerini bile kullanmaktan çekiniriz. Korkarız onları kaybetmekten. Aslında kaybedebiliriz. şu değiliz, hiç de olmadık; bizler onların emanetçileriyiz. Bedenleri de, ruhları da, eğitimleri de, kalpleri de bize emanet.