Gülerek, sohbet ederek dalgalanan bir insan kalabalığının ortasında ben kendimi arıyordum, içimdeki o yitik insanı arıyordum..
Sayfa 36
Reklam
Kendimi, ışığın hiçbir zaman içinde kalmadan geçip gittiği camdan bir nesne gibi hissettim.
O an içimdeki bu donuklaşma sürecinin ne kadar ilerlemiş olduğunu birden görüverdim - hiçbir yere tutunmadan, hiçbir yerde köklenmeden, akan suyun üzerinde kayar gibi yaşıyordum ve bu soğuklukta ölü, cesedimsi bir yan olduğunu gayet iyi biliyordum...
Şeytanın düşüşü gibidir insanın düşüşü;
Bir düştü mü ebediyen yitirir umudunu.
Sayfa 88
Bu dünyanın nafile görkemi ve şatafatı, senden nefret ediyorum.
Sayfa 88