Reklam
Yaşama amacı yani benim amacım, benim hedeflerim, hayatta beni yönlendiren ödüllerin hepsi artık çok saçma geliyor. Saçmalıkların peşinden gittiğimi, sahip olduğum tek hayatı harcadığımı düşündükçe korkunç bir çaresizliğe kapılıyorum.
Bazen yönümü kaybetmiş gibi hissediyorum: Eski hedefler artık işe yaramıyor, yeni hedefler icat etme hevesimi de kaybettim artık. Hayatımın akışını düşündüğümde aldatılmış ve tuzağa düşürülmüş gibi hissediyorum, sanki biri bana ilahi bir şaka yapmış, sanki hayatımı yanlış bir melodiyle dans ederek geçirmişim gibi.”
Reklam