"Her şey yoluna girer," demek de bir tevekkül öğretisidir. Fakat size derim ki, ey keyif düşkünleri, her şey yoluna girmez ve girmeyecektir.
Kimin açlığını çekiyordu ruhum, tek başına gezinirken geceleri kayıp patikalarda? Ve dağlara tırmanırken, seni değilse kimi arıyordu zirvelerde?
Dünyada henüz hiç kimse onun gibi gülmedi.
Ah, kardeşlerim, bir gülüş duydum, insana ait olmayan bir gülüş. Ve şimdi bir susuzluk kemiriyor içimi, hiçbir zaman giderilemeyecek bir özlem.
Bir gülüşe duyduğum özlem kemiriyor içimi; ah, nasıl katlanıyorum yaşamaya. Ve nasıl katlanırdım şimdi ölmeye!
Böyle buyurdu Zerdüşt.
Çektiği acılardan yorulan ve daha da kötü bir rüyanın uykudan uyandırdığı bir hasta gibiydim.
Arkanda artık hiçbir yolun kalmaması, sana cesaret veren en büyük şey olmalı.