Davranışlarımızı kendimizle bütünleştirdiğimiz etiketlere göre belirlemek tıpkı farklı renklerle dolu bir palete sahip olup yalnızca tek bir tonla hayatı idame ettirmek gibidir. Kiminin eli koyu renklere gitmez. Koyu renkler korkutur. Tuvallerini sadece parlak renklerle boyarlar. Hep parlak renkleri kullanmışlardır ve kısıtlayıcı olsa da alacaklari sonuçları kestirebiliyorlardır. Koyu renklerin parlak renklere derinlik verebileceğini görmezden gelirler. Kimi ise paletinde sadece koyu renkleri görür. “Mutsuz”, “ depresif”, “ başarısız” etiketler içinde hayatın diğer renklerini görmek aynı derece zordur.
Tek yapmam gereken değerlerimle paralel yaşayabileceğim uygun ortamları keşfetmek için kendime müsaade etmekti. İşimden, rolümden, kısacası etiketimden ötesini görebilmekti.