Anlayamıyorum, kendimi çok zorluyorum, anlayamıyorum. Niçin, neden bugünkü kitaplar… Bizim gençlerin ki olsun, Fransız yazıcılarınınkiler olsun, insanın hep kötüsünü, hayatın çirkin tarafını, ümitsizliği, hiçliği, boş boşluğu konu olarak alıyor. Hep kötüler mi var? Dört bir yanımız sefalet, hastalıkla mı çevrili? Her gördüğümüz zalim, katil, egoist, hasut, kindar, yarı deli, ahlaksız mı?
İğrenir görünürlerden çoğu o nevi insanlardan bin defa daha aşağılıktır. Riyakarlık aşalığın son haddidir. Sahiden iyi insanlar, kötüler hakkında laf söylemezlerdi.