Eda
@_edacun
"... Kendimi bildim bileli kimse tarafından sevilmedim, olsun! Bu da beni doğal olarak kimseyi sevmemeye yöneltti, olsun!"
"Ben kimseyi sevmem Mösyo, bunu iyi biliyorsunuz, değil mi? Bu yüzden, mutlak bir zorunluluk olmaksızın hayatımı sonsuza dek sürecek bir evlilikle neden heba edeyim ki? ... Kendini tamamen yalnız, dolayısıyla tamamen özgür yaşamaya adamış ifademle baş başa kalıyorum."
Sevinç, uzun süre acı çeken yüreklerde güneşten kavrulmuş toprağın üzerine düşen çiy gibi bir etki yaratır; yürek de toprak da üzerine damlayan bu iyiliksever yağmuru içine çekse de bunu hiç belli etmez.
Bedenin ölümüne hiç üzülmüyorum: Bedensel yaşamın sona erişi, her şeyin uzayıp gittiği, her bahtsızın özlemini çektiği bir huzur haline geçiş değil midir?