Saf dostluklara, doğuştan kardeşliklerden daha güvenilir olan gönüllü kardeşliklere inanıyordum. Yanılmışım! Beni yargılamayan, azarlayıcı bir sesin incitici etkiler yarattığı o zayıflık anlarında beni dinleyen, kendisinden hiçbir şekilde ürkmediğim aziz bir dost istiyordum. ... Dertlerim dolup taştığında onları anlatabileceğim, içimdeki çığlıklarım katlanılmaz olduğunda, onları bastırmaya devam edersem beni boğacak hale geldiklerinde bağırabileceğim bir yüreğe sahip olacağıma inandım. Yanılmışım; hiç dostu olmayan bir asker gibi, benim de görevimi yerine getirirken ölmem gerekecek.
Sayfa 77 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu