Esra
@_ef_telya
Hiçbir şeye ilgi duymuyordum Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki Bende bir eksiklik vardı belkide. Onlardan uzak olmak istiyordum.
İstanbul
22 Ağustos 1998
52 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Zihnim parçalanıyor, bir çıkar yol arıyorum. Artık birçok şeyi istemiyorum, yazmak istemiyorum. Hayır! İstiyorum. Hayır! İstemiyorum. Bir çıkar yol arıyorum. Sonunda aydınlığın olduğu ve herkesleştiğim geçitlere bakıyorum. Hayır! Herkes olamam. Evet! Herkes olmalıyım.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yorgunluklarımın birikimi; yaşımın ufaklığı ve tecrübesizliği, insanların "daha ne yaşadın ki sen" haykırışları arasında anlamsızlığın içine karışıyordu.
Öyle zamanlar oluyordu ki sorunların gelişinden zevk alıyordum. Geldiği noktanın tam ortasında yuvarlanıyor ve ettiğim dansın tadına varıyorum ancak şimdilerde çok şey değişti. Yorgunum.
Oysaki biraz anlayışlı olmak yetiyordu tüm insanlık için ancak bencillik ve ego öylesine baskın ve söz dinlemez bir şekilde baş gösteriyordu ki, önüne geçmek imkansızdı.
"Ah! Her şey ne kadar da anlamsız gelmeye başladı bana. Tüm bu olanlar; insanların girdiği tavırlar, söylenmeyecek sözler, burnu havada tipler. Nasıl da zavallılar, nasıl da kendilerini büyük görüyor bu ahmaklar. Her şeyin sahibi, her olan şeyin sebebi gibi dolanıyorlar ortada. Artık anlam aramıyorum, yazdıklarımda, konuştuklarım ve düşüncelerimde. Hiçbir mantığı ve hiçbir olasılığı yok bir şeyin. Ah zavallılar!"