“Ve bir gün Ebû Tâlib oğlu Cafer’le yürürken Ali’yi bir namazda yine Allah Resûlü’nün (s.a.v.) arkasında görüyor.
|Cafer, koş, Ali Muhammed’in sağında duruyor, sen de solunda dur. Vallahi o sizi asla kötülüğe götürmez.
İşte Ebû Tâlib budur…”
“Hemen iman etmiyor Ali, biraz düşüneyim diyor. Gidiyor, ölçüyor, biçiyor. Bazı rivayetlerde bir babama danışayım diyor. Sonra da, ‘Allah beni yaratırken babama mı danıştı ki ben O’na kulluk etmek için babama danışayım!’ diyor.”