Emine Deniz

Emine Deniz
Bu siyahlıkları yutmak, nemli bir mezar havası gibi simasına soğuk, donuk, ölü dudaklarla titretici öpücükler konduran bu karanlığı kase kase, teselli veren bir hiçlik pınarı suyu gibi kana kana içmek istedi.
Sayfa 182·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsanlar tuhaftır! Fena bir şey yapmakta olduklarını hissedecek olurlarsa mutlaka en önce vicdanlarını susturacak bir sebep bulurlar.
Sayfa 92·Kitabı okudu
Gözleri kameriyenin sarmaşıkları arasından yer yer açılmış aralıklardan birer zümrüt pencere buldu, biraz iskemlesine yaslanarak gurubun bir esmer ve şeffaf tül gibi semanın ipek sathına gerilen gölgelerine daldı, son ışık kalıntıları bir tarafta küçük bir bulut parçasının kenarına oyalar asıyor, güneşin son demlerinden çıkan bir nefes gibi serin, hafif bir hava bu uzun sıcak günden sonra kırlardan kalkan akşam buğuları üzerinden hafif darbeciklerle kanatlarını silkerek geçiyor, sabahtan beri güneşin bu kırın üzerinden çektiği ılık kokuları şimdi tekrar dünyaya serpiyordu.
Sayfa 74·Kitabı okudu
Bir matemin derin üzüntüsü altında ezilip kalan kalplere dayanma gücü vermek için hayat vazifelerinin baskın sesi kadar etkili şey olamaz...
Sayfa 35·Kitabı okudu
... İşte öyle bir şey yazmak istiyorum ki yukarı bakılsa mai ve daima mai, aşağı bakılsa siyah daima siyah... Bir şey ki mai ve siyah olsun.
Sayfa 32·Kitabı okudu