Evin Toptamur
@_evinss
13 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Eskiden nasıl olduğunu hatırlarsınız, güler yüzlü ve müthiş biriydi. Dönüştüğü o karamsar, suratsız, saplantılı halini görmediniz. Kalbi çok kırılmıştı. Bir ayda o cesur, umarsız oğlumun yorgun, mahvolmuş bir adama dönüşmesini izledim.
Sayfa 47 - Yarım kalan roman
Reklam
Belki de sürdürdüğüm yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?Edebiyat & Roman
Puan vermedi·83 syf.·
2023 23. kitabı
Kitabın ilk sayfasından gerçekliğin tokatını yediğim ve bu hayatı sadece kendim için yaşamam gerektiğine bir kez daha inandığım cümlelerle karşılaştım. Kitabı kısa sürede okudum. İvan’a üzüldüğüm, acıdığım (onun istediği şekilde) ve belli başlı noktalarda kızdığım anlar oldu en nihayetinde kitabı bitirdikten sonra kendime sorduğum ilk soru acaba bende yaşamam gereken hayatı yaşadım mıydı. İyi okumalar
“Belki de sürdürdüğüm bu yaşam, sürdürmem gereken yaşam değildir?”
Sayfa 71
Kimi zaman ufacık bir umut ışıltısı belirir gibi oluyor, kimi zaman da bir umutsuzluk denizi kudurmaya başlıyordu, ama hep aynıydı: Aynı acı, aynı keder, aynı iç sıkıntısı…
Sayfa 61
Tam kıyısındayım artık uçurumun. Ölüm kapıda beklerken, ben bağırsaklarımın derdindeyim. Nasıl etsem de bağırsaklarımın çalışmasını düzeltsem diye düşünüyorum. Oysa ölüm gelip kapıma dayanmış. Peki, gelen gerçekten ölüm mü ?
Sayfa 46