Yazar beni”öfkeli” olmakla suçlamıştı; sanki “öfkeli olmak” utanılacak bir şeymiş gibi. Elbette öfkeliyim. Irkçılık konusunda öfkeliyim. Cinsiyetçilik konusunda öfkeliyim. Fakat son zamanlarda cinsiyetçilik konusunda ırkçılık konusunda olduğumdan daha öfkeli olduğumu fark ettim.
Çünkü cinsiyetçilik konusunda öfkemde genellikle yalnızım. Çünkü ırksal adaletsizliği kolayca fark eden ama cinsiyetçi ayrımcılığın farkına varmayan insanlar arasında yaşıyorum.
Toplumsal cinsiyet rollerini içselleştirmesine izin vermek yerine, ona kendine güvenmeyi, kendine yetmeyi öğret. Kendi başına davranmanın, kendini savunmanın önemli olduğunu söyle. Kırıldığı zaman eşyaları tamir etmeye çalışmayı öğret. Kızların pek çok şeyi yapamayacağını düşünmekte aceleci davranıyoruz. Bırak denesin. Başarılı olmayabilir ama denesin yine de.
Toplumsal cinsiyet rollerinin deli gömleğini küçük çocuklara giydirmekten vazgeçersek onlara tam potansiyellerine ulaşacak alanı vermiş oluruz. Chizalum’u bir birey olarak gör lütfen. Belli bir şekilde davranması gereken bir kız olarak değil. Onun zayıflıklarını ve güçlü yanlarını bireysel algıla. Ölçütün, bir kız çocuğun nasıl davranması gerektiği olmasın. Ölçütün, onun potansiyelini en iyi şekilde kullanmasını sağlamak olsun.